
Wie denkt dat mensen via de nieuwe media alleen een heleboel onzin de wereld in zenden doet er goed aan de tweets van Frank (43) te volgen: nog nooit was je zo goed op de hoogte van het wel en wee van de Haagse daklozen.
De ervaringsdeskundige en belangenbehartiger telt inmiddels 50 volgers op Twitter, waaronder zowel landelijk als lokaal opererende politici. Intelligent, sociaal vaardig, verbaal begaafd en ook nog eens niet onknap; hoe komt zo’n man op straat? Het levensverhaal van Frank nam ongveer acht jaar gelden een merkwaardige wending: burnout, ADHD, uit de bocht gevlogen en ineens behorend tot een doelgroep die hij zelf had begeleid vanuit de sociale diensten waarvoor hij werkte.
Opererend vanuit het kantoor van de Achterban – de vereniging van daklozen in Den Haag – lijkt het of hij zijn oude werk weer doet. Maar nu aan de andere kant van de streep. Met beide werelden is hij vertrouwd en mede daarom is het een perfecte straatambassadeur voor de Achterban. Ook zit hij in de cliëntenraad van het Leger de Heils. Hij is actief van soepbus tot gemeenteraad; van praktijk tot beleid.
De indringendste ervaring op straat? Frank: "Dat niemand jou meer serieus neemt. Vooral de hulpverlening niet. Blijkbaar heb je geen hersens, geen ambities en geen capaciteiten. Laat staan het vermogen om zelf regie te voeren. Ik weigerde om een traject in te gaan. In een traject word je onmondig gemaakt. Dat wilde ik niet. De hulpverlening richt zich niet op wat je kan, maar op wat je níet kan. En hoe meer er met je mis is, hoe liever ze je hebben. Dat levert Awbz-gelden op."
Hij zit al acht jaar in een nogal onmogelijke positie: schuldeisers die in zijn nek hijgen. Zolang hij geen adres had lieten ze hem met rust. En de schuldhulpverlening? Als ZZP’er kwam hij er niet voor in aanmerking. Inmiddels is de regelgeving veranderd: maar ja, niets zonder administratieve verantwoording. En wie heeft zijn administratie nog op orde na jaren op straat? Die schulden, die blijven hem achtervolgen voorlopig. Maar zijn leven heeft hij inmiddels op orde, niet dankzij, maar ondanks de reguliere hulpverlening. Frank is ervan overtuigd dat mensen op een andere manier ondersteund kunnen worden om uit de sores te komen. "Weet je wat een dakloze kost aan de samenleving? Uit onze berekeningen blijkt een ton per jaar. Dat geld kan op een veel betere manier worden ingezet. Wij onderzoeken de mogelijkheden om een dagopvang in eigen beheer in Den Haag op te zetten. Geen betutteling, maar de deelnemers aanspreken op hun eigen verantwoordelijkheid. En vooral op wat ze willen, en kunnen. Weer inspelen op wat mensen zelf willen en dat faciliteren. Constructief te werk gaan, daar is het begin van oplossingen."