Het leven van Melba
Iedereen heeft wel een gebruiksaanwijzing.
"… En als ik dan eens thuiskwam van school met een onvoldoende kreeg ik een roze koek! Dat is natuurlijk wel heel anders dan bij de meeste kinderen. Maar ik ben gewoon heel erg serieus en ambitieus. 'Morgen weer een dag, Mel' zei mijn moeder vaak." Onlangs is Melba begonnen met haar eerste echte baan.
Melba (19) is een mooie vrolijke meid. Ze houdt van de dingen die bijna alle jongvolwassenen leuk vinden: shoppen, uitgaan, hangen, eten, kletsen, hyven en wandelen met haar hondje.
Maar opgroeien was voor Melba lang niet zo vanzelfsprekend als voor de meeste kinderen. Vanaf dat ze zich ervan bewust werd dat ze misschien een beetje ‘anders’ is dan ‘normaal’ heeft ze zich verdiept in wat er met haar aan de hand is. "Langzaamaan ben ik gaan begrijpen dat ik mijn agenda niet alleen zo intensief gebruikte omdat ik er zo leuk stickers in kon plakken, maar omdat hij me gewoon heel veel houvast geeft. Op school ging het soms moeizaam. Ik ging naar het speciaal onderwijs omdat ik niet zo handig communiceerde. Later – op mijn opleiding sociaal cultureel werk – was ‘communicatie’ een verplicht vak. Ik vraag me af waarom je dat vak niet hebt op de gewone basisschool of middelbare school? Kunnen communiceren is toch voor iedereen belangrijk? Ik heb heel veel geleerd en het liefste heb ik dat mensen gewoon normaal tegen me doen, en niet vermijden om te zeggen wat ze vinden, omdat ze denken dat ik er niets aan kan doen. Dat kan ik namelijk wel, als ze het maar zeggen."
Trots
Ze is nu afgestudeerd en heeft een baan op de buitenschoolse opvang. Melba: "Voor mijn afstuderen heb ik drie projecten met kinderen bedacht en uitgevoerd. Een ervan was dat ik met kinderen op bezoek ging bij dementerenden. Het was heel leuk, vooral omdat veel kinderen mensen uit dat huis kenden. De foto’s op deze site zijn grotendeels genomen bij deze projecten. Andere foto’s zijn thuis genomen, tijdens een etentje met vrienden die ik al jaren ken. Natuurlijk moest ik er wel over nadenken of ik wel mee wilde werken aan deze fotoserie. Ik ben, naast een heleboel andere dingen, autistisch. En sommige mensen vinden dat lastig. Maar, dat zegt toch niet alles over mij? Ik ben gewoon Melba. Mijn autisme zou je ook kunnen zien als een ‘bijzondere karaktertrek’. Iedereen heeft wel een gebruiksaanwijzing. En ik dus ook. Ik ben ontzettend trots op wat ik bereikt heb. Het afstuderen was ook wel een heel bijzondere fase in mijn leven. Ik heb gewoon heel hard geknokt voor waar ik nu ben. Laura, de fotografe, heeft dat succes heel mooi in beeld gebracht."
Fotoalbum Melba
